Aslıma Karışıp Toprak Olunca

Aslıma karışıp toprak olunca (1) Çiçek olur mezarımı süslerim Daǧlar yeşil giyer bulutlar aǧlar Gök yüzünde dalgalanır seslerim Ne zaman toprakla birleşir cismim Cümle mahlûk ile bir olur ismim Ne hasudum (2) kalır ne de bir hasmım Eski düşmanlarım olur dos(t)larım Evvel de topraktır sonra da adım Geldim gittim bu sahnede oynadım Türlü türlü tebdilata (3) uǧradım Gâhî viran şen olurdu pos(t)larım Benden ayrılınca kin ve buǧuzum (4) Herkese güzellik gösterir yüzüm Topraktır cesedim güneştir özüm Hava yaǧmur uyandırır hislerim Âlimler âlemi ölçer biçerler Hamını hasını eler seçerler Bu dünya fânidir konar göçerler Veysel der ki gel barışak küslerim 1 : Yüce Allah “Sizi topraktan yarattık, yine oraya döndürürüz ve sizi bir kez daha ondan çıkarırız.” buyurur. Demek ki toprak asıllı olan bizler, ömürlerimiz sona erince tekrar aslımıza döneceǧiz ve yeniden topraǧın baǧrından diriltilip çıkarılacaǧız. Ama asıl olan yaratılış amacına uygun, toprak gibi arı, temiz, örten üreten, bereketli, yararlı, kucakla- yan, doyuran olmak. İşte Âşık Veysel’in anlatmak istediǧi bu. 2 :  Hasudum: Çok haset edenlerim. 3 : Tebdilâta: Deǧiştirmelere. 4 : Buǧ