Ben Gidersem Sazım Sen Kal Dünyada

Ben gidersem sazım sen kal dünyada Gizli sırlarımı âşıkâr etme Lâl (1) olsun dillerin söyleme yâda (2) Garip bülbül gibi ah u zâr (3) etme Gizli dertlerimi sana anlattım Çalıştım sesimi sesine kattım Bebe gibi kollarımda yaylattım Hayâl-i hatır (4) et beni unutma Bahçede dut iken bilmezdin sazı Bülbül konar mıydı dalına bazı Hangi kuştan aldın sen bu avazı Söyle doǧrusunu gel inkâr etme Benim her derdime ortak sen oldun Aǧlarsam aǧladın gülersem güldün Sazım bu sesleri turnadan m'aldın Pençe vurup sarı teli sızlatma Ay geçer yıl geçer uzarsa ara Giyin kara libas (5) yaslan duvara Yanından göǧsünden açılır yara Yâr gelmezse yaraların elletme Sen petek misâli Veysel de arı İnleşir beraber yapardık balı Ben bir insanoǧlu sen bir dut dalı Ben babamı sen ustanı unutma 1 : Lâl: Dili tutulmuş, konuşamaz duruma gelmiş, dilsiz. 2 : Yâd: Yabancı. 3 :   Ah u zâr: İnleyip sızlama, yanıp yakınma. 4 : Hayal-i hatır et: Duyduǧun saygı ve sevgiyi hatırla, hayal et, gözlerinin önüne getir. 5 : Libas: Giysi, elbise.