Bu Alemi Gören Sensin

Bu âlemi gören sensin Yok gözünde perde senin Haksıza yol veren sensin Yok mu suçun burda senin (1) Kâinatı sen yarattın Her şeyi yoktan var ettin Beni çıplak dışar'attın Cömertliǧin nerde senin Evli misin ergen (2) misin Eşin yoktur bir sen misin Çarkı semâ (3) nur sen misin Bu balkıyan (4) nur da senin Kilisede despot keşiş İsa Allah'ın oǧlu demiş Meryem Ana neyin imiş Bu işin var bir de senin (5) Kimden korktun da gizlendin Çok aradın, çok izlendin Göster yüzünü çok nazlandın Yüzün mahrem ferde senin Binbir ismin bir cismin var (6) Oǧlun, kızın ne hısmın var Her bir irenkte resmin var Nerde baksam orda senin Türlü türlü dillerin var Ne acaip hallerin var Ne karanlık yolların var Sırat köprün nerde senin Ademi sürdün bakmadın Cennet’te de bırakmadın Şeytanı niçin yakmadın Cehennemin var da senin Veysel neden aklın ermez Uzun kısa dilin durmaz Eller tutmaz gözler görmez Bu acaip sır da senin 1 : Şathiye, Dini ve tasavvufi halk şiirinde mizahi manzumelerdir. Şathiyeler, mutasavvuf şairlerce söylenmiş ya da yazılmış, tasavvufi inançları dile getiren, anlaşılması yorumlanmasına baǧlı şiirlerdir. Tasavvufi konuları işleyenleri şathi