Deli Gönül

Bir su bir gölde çok durursa kokar Azar azar çağla ak deli gönül Bulanık akma ki içmezler seni Çeşmenin gözünden çık deli gönül Ateş gibi birden parlayıp yanma Yanıp yanıp çevre yanın yandırma Kah karanlık kah aydınlık görünme Meydanda mum gibi yan deli gönül Kaba rüzgar gibi boşa dolaşma Çalıya çırpıya değip ileşme Toz toz olup topraklara karışma Harman yeli gibi es deli gönül Kara toprak gibi sakin ol otur Hak'tan ne gelirse kabul et getir Bahar aylarının yemişin bitir Herkese gönlünce ver deli gönül Pir Sultan Abdal'ım bu sözüm haktır Gaziler sözümün hatası yoktur Aşıkın maşuktan dönmesi çoktur Pirin eşiğine düş deli gönül