Ağaçlar Al Giydi Kuşlar Dillendi

Aǧaçlar al giydi kuşlar dillendi Açtı bahar çiçekleri Ada’nın (1) Toprak mevce (2) geldi yer yeşillendi Açtı bahar çiçekleri Ada’nın Kuǧul kuǧul (3) ötüşüyor kumrular Çaǧlayıp akıyor bulanık sular Meleşir koyunlar körpe kuzular Açtı bahar çiçekleri Ada’nın Adapazarı’na demişler Ada Yar elinden yaralarım ziyade Çiǧdemleri daǧda gülü ovada Açtı bahar çiçekleri Ada’nın Mektup yok sıladan daǧlar kar mıdır Akar gözüm yaşı bir pınar mıdır Kuşlar eşin bulmuş ilkbahar mıdır Açtı bahar çiçekleri Ada’nın Veysel’de kalmadı hiç sabrı karar Gün günden ediyom (4) ömrümden zarar Bizim ele selam söylen turnalar Açtı bahar çiçekleri Ada’nın 1 : Ada: Adapazarı. [1324’de Orhan Gazi zamanında Bizanslılardan fethedilen yerle- şim birimlerine “Ada Karyesi” (Adaköy) adı verilmiş. 16’ncı yüzyılda “Ada Nahiyesi”ne dönüşmüş, 18’nci yüzyılda Kocaeli vilayetine baǧlı “Ada Kazası” adını almıştır. Sakarya Nehri’nin iki kolu arasında kurulan pazarıyla, gerçek bir “Adapazarı” hüviyeti kazanmış- tır.] 2 : Mevc: Dalga. 3 : Kuǧul kuǧul: Ses taklidi için kullanılan kelimelerden. Kumruların karşılıklı ötüşme- sini anlatan ses benzetmesi [Sabahtan bizim pınara / İki