(Âşıklar) Karadeniz Gibi Kükrer Coşarsa

Karadeniz gibi kükrer coşarsa Dalgası gelince yaman âşıklar Hırs gelip de ayranlıǧı şişerse (1) Kaybeder iradey (2) , dümen âşıklar Aǧzına geleni hemen atarlar Ben âşıǧım diye çalım satarlar Haram demez helâl demez yutarlar Bibersiz baharsız çemen (3) âşıklar Karanlıkta ayna görse ay sanır Ürüyada şarap içse mey (4) sanır Mezarlıǧa yol uǧrasa köy sanır Gözleri kararmış duman âşıklar İyi demez kötü demez metheder Bakarsın ki bir tel kırmış çat eder Sorsan baksan aşka binmiş at eder Yorulup yollarda kalan âşıklar Şehvetle âşıktır kıza geline Arı olan tuz katar mı balına Ebrişimden (5) nazik ipek teline Takarlar çeşitli yalan âşıklar Kabını yumaya bulamaz karı Hind'ten Hindistan'dan bahseder yâri Beǧenmez topalı bulamaz körü İsterler bir kaşı keman âşıklar Asıl âşıkların arz-ı cemaldir (6) Arifler (7) bilirler ehl-i kemaldir (8) Âşıklık yüzlerce yıllık yoldur Koşsak da peşinden hemen âşıklar Âşıklar çoǧaldı sadık az kaldı Fikreyle ey Veysel ne zaman geldi Şiirde ne özet ne bir öz kaldı Savurur denesiz (9) saman âşıklar 1 : Ayranlıǧı şişmek: Şarkışla çevresinde deyim. Ayran konulan araç (tulum) bir süre sonra sıcak ve