Dünya Tebdil Oldu Durum Değişti

Dünya tebdil (1) oldu durum deǧişti Kimi aya gider kimi Cennet’e Dünya güzellendi itibar (2)  düştü Anne baba yoksun kaldı hürmete Bin dokuz yüz altmış yedi yılında Çirkin sözler gezer halkın dilinde Ud edep kalmadı kızda gelinde Büyükler küçüǧe gelir minnete (3) Bakmaz mısın insanların işine Kötülükler doǧar peşi peşine Mezhep kavgasına din dövüşüne Sanki varıp sıǧmamışlar Cennet’e Kimisi söz verir sözünde durmaz Hakikati doǧru sözü duyurmaz İşlediǧi suçun farkına varmaz Ne yüzle varacaǧız ahirete Kötülükler memlekete kök saldı Fitnelik fesatlık (4) arttı çoǧaldı Bu işin ıslahı Allah'a kaldı Ulu Tanrım yardım etsin millete. Tezvirlerin (5) işi gider ileri Yalancıya itibar çok ekseri Hilekârın sahtekârın işleri Yol açıyor rezalete nefrete Gitmiyor gönlümün kederi, yası Doǧru söyleyene diyorlar âsi Bitmez bu dünyanın kuru davası Çekil Veysel bir kûşe-yi vahdete (6) 1 : Tebdil: Deǧişim, deǧişmek. 2 : İtibar: Onur, saygınlık, 3 : Minnet: Yapılan bir iyiliǧe karşı kendini borçlu sayma, gönül borcu. 4 : Fitne fesat: Bölücü, bozguncu olmak. 5 : Tezvir: Yalan dolan, dedikodu, ara bozma ve özellikle kötülük amacıyla yapılan kovcu